Marathon recreanten worden tweede in Dusseldorf

Succesvol debuut van Hans Bartels als toernooi-coach

Verslag door Hans Bartels

Zaterdag 2 juni was het zover dat ik mijn broer Willem Bartels mocht vervangen als coach / teambegeleider bij het Seniorentoernooi te Dusseldorf in Duitsland. Dit was geen gemakkelijke opgave omdat mijn broer Willem toch een autoriteit is waar men maar weinig bij in te brengen heeft als het gaat om prestaties, maar ja ik heb deze taak nu eenmaal op me genomen dus moest ik dit ook tot een goed einde zien te brengen! 

We hebben verzameld  om 10 uur bij Hendry Meershoek thuis en na de nodige bakken koffie vertrokken wij naar Rijen om daar Eef Bal op te halen, zodat het hele team (Willem v Dijk, Patrick Zwaanswijk, Hendry Meershoek, Michel vd Gaag. Ton Meijer  en mijzelf) nu kompleet was. 

We reden richting Venlo waar we de grens over gingen naar Dusseldorf. Na wat in de file te hebben gestaan kwamen we omstreeks 14.30 uur aan in Dusseldorf, na de stoffige sporthal bekeken te hebben, zijn we wat gaan eten in het aangrenzende sportcafe van Turn-und sportverein DUSSELDORF- NORD E.V. Hier werden de nodige pasta's, soepen, friten met frisdranken besteld. Nadat dit alles langs het slikkertje was gegaan zijn de jongens zich gaan omkleden voor de eerste wedstrijd tegen Darmstad. Het leek wel of ze het aan hun darmen hadden want ze kwamen niet voor of achteruit, of het lag aan de tegenstander Darm(stad) of aan de saus van de pasta's. Maar deze wedstrijd wonnen we met 5-2

De volgende wedstrijd was om 17.20 uur tegen Heilbronn. Dit was een wedstrijd met vele gewonden, ten eerste was het Ton Meijer die in een duel de bal loeihard tegen zijn oogkas aankreeg.  Ooh, nee dacht Ton ligt weer me hele gezicht open! Na een kleine inspectie viel het gelukkig wel mee maar zijn oog was al aardig opgezwollen. Maar stemming er al aardig in, Hendry begon al aardig in te kakken, maar na een paar koppen koffie en wat fanta`s werd na wat ijs op zijn oog, die toch al aardig blauw begon te worden speelde Ton toch de wedstrijd uit. Ook Arnold raakte gewond in deze wedstrijd. Hij kreeg een bal onder zijn kin en dacht dat zijn tanden er uit vlogen maar hij had een klein sneetje in zijn kin en hoefde dus niet tandeloos verder te spelen. De wedstrijd wonnen we met 6-4.  De laatste partij was tegen Berlijn om 19.00 uur. Dit was net als de andere wedstrijden en ook deze wonnen we met 4-2.

Voordat de jongens in de kleedkamer aankwamen stonden daar als de nodige goudgele rakkers met witte petten en een frisdrank op hun dorstige kelen te wachten. Na de vele complimenten voor deze snelle handeling, zei Hendry Meershoek (ooit eens een hele goede vriend van mijn broer) dat mijn broer hier nog wat van kon leren en het hele team beaamde dit. Nadat de heren zich met wat water hadden afgespoeld, zijn we wat gaan drinken in het sportcafe waar de nodige glazen bier en frisdrank voor Willem (nee hij is niet mijn broer) in het keelgat werden gegoten zijn we ons hotel gaan op zoeken. Na ons wat opgefrist te hebben gingen we op zoek naar een eetgelegenheid, dit bevond zich naast ons hotel een chinees restaurant waar we heerlijk gegeten hebben. Zeikers zijn er altijd, hè Henry,  die babi panggang leek wel op een snitsel? Dat kan ik thuis ook eten . Verder was iedereen  best aardig te vrede over het eten. Dus nu moesten we besluiten wat we gingen doen , dus besloten we maar terug te gaan waar we al eerder hadden gezeten het was tenslotte al 22.00 uur. 

Daar aangekomen was het al lekker druk en na de nodige glazen bier en frisdrank voor Willem (dat laatste zeg ik nu niet meer dat weten we wel) werd Hendry weer weer fitter en fitter, zodat hij tegen 1 uur het hele zooitje in een polonaise meesleurde. Toen bestelde er opeens iemand wodka (Eef volgens mij)  waarna er ook van deze drank de nodige naar binnen werden gegoten, met het vele bier zag ik het voor de volgende dag zwaar in. 

Ook Willem leek wel aangeschoten want hij bestelde maar fantavodkafantavodka zelf de barkeeper wist het op het laatst ook niet meer. Nadat iedereen aardig bezopen was waaronder mijzelf, gingen we met ze allen terug naar het hotel na eerst Eef van de grond geraapt te hebben en in de auto van Hendry gezet te hebben, besloot Michel vd Gaag wat van de natuur te gaan genieten en moest op het laatst gaan lopen naar het hotel. 

Daar zijn we op een kamer nog wat gaan drinken niet lang want Ton zag zijn bed plofte er in en sliep al, niks merkend van de pinda`s in zijn bed die er per ongelijk door Hendry in waren gegooid. De volgende morgen gingen we omstreeks 10.00 uur ontbijten, dat had iedereen wel nodig na zo`n avond als daar voor er werd aardig wat weg gekaand. 

Daarna weer naar de sporthal want om 10.50 uur wacht ons een wedstrijd tegen Walsum. De avond daarvoor heeft ze geen goedgedaan want ze waren niet voor uit te branden maar ook deze vijfde wedstrijd werd gewonnen met 7-2. Dus hadden we vijf wedstrijden gewonnen en geen verloren, het kwam dus aan op de laatste wedstrijd want ook de thuis ploeg Dusseldorf-nord e.v had niks verloren, maar wij hadden een beter doelsaldo dus aan een gelijkspel hadden we voldoende. Dus niks aan de hand dacht ik als interim coach maar dat pakte anders uit want binnen nog geen 10 minuten stond het al 3-0 voor de thuis ploeg, als team hadden we er geen antwoord op ook niet nadat we 1 op 1 zijn gaan spelen . Dus na twee keer 15 minuten stond het 2-4 voor Dusseldorf en werden we tweede  en al met al hebben we van dit toernooi weer wat geleerd??.

Iedereen is weer veilig thuis afgezet, en ik als interim coach heb het reuze naar mijn zin gehad dit wekende, jongens bedankt voor de fijne samen werking.
 

Groeten van jullie Interim Coach,
Hans Bartels