In de rubriek "Het team spreekt" schrijven de spelers hun eigen (niet gecorrigeerde) artikelen over hun belevenissen gedurende het seizoen. Wilt u reageren op een artikel, stuur dan uw reactie naar de webmaster (eabal@home.nl) en wij zorgen ervoor dat uw reactie bij de speler wordt aangeboden

Buddy Swinkels



3/4 november 2007

Wat een weekend…

Ik noem dit verhaal zo omdat het een van de drukste, vermoeiende en grappigste weekenden sinds lange tijd was. Ten eerste het vroege opstaan op zaterdag ochtend na een heftige vrijdagavond. Eenmaal aangekomen bij ikea kon ik relaxed bij Marcel- tours instappen die een soort bed achterin had en ik ook geen enkele km wakker heb meegemaakt van de reis. Toen we aankwamen in Cronenberg bleek dat we geen training hadden maar gewoon een wedstrijd, het leek een beetje op een avondje trainen in zaandam want hier waren ook volop kunstrijdsters te bekennen ook al waren deze 10 keer beter dan die van zaandam. Na de wedstrijd met een lekkere winst afgesloten te hebben door realistisch en dominant verdedigen ( ja die Rob houdt van rollenspel). Gingen we gezellig naar de wedstrijd kijken. Ik had zo’n honger dat ik 2 Frikadelle nam maar die vielen niet goed en ik werd na de Wedstrijd die overigens voor een verrassing zorgde want Darmstadt won van Cronenberg ziek. Dus in het Maffia restaurant voelde ik me niet lekker en vroeg dan ook om de pizza in te pakken en mee te nemen. Toen ik in de auto ging slapen en bij het hotel wakker werd voelde ik me weer toppie en ging ik met daniel naar de luxe kamer en warmde ik lekker mijn pizzaatje op en genoot er nog even van. Hierna gingen we naar de Sauna maar wat kwamen we daar tegen op de gang 2 Zweedse dames, de een wat beter dan de ander. Dus we spraken ze aan en gingen naar de sauna om een uur later lekker met de dames richting stad te gaan. Zo gezegd zo gedaan en we gingen naar de stad met de Zweedse dames, met de tram. Eenmaal in de stad aangekomen met Zlatan, Klaas-Joran en Huey geweigerd gingen we naar een paar clubs maar Huey geweigerd werd zoals zijn naam al zegt overal geweigerd. Toen wist Huey een pub waar hij was geweest met Nicky en daar liepen alleen maar mensen van 30 plus rond maar het was wel grappig. (Zie hoe Huey en ik haar tiet proberen te pakken haha)

 

Toen we een biertje hadden gedronken en deze foto hadden gemaakt gingen we er weer vandoor om naar een andere club te gaan maar daar werden we opnieuw geweigerd. We kregen toen omdat het 12 uur was allemaal bijna een smsje van Rob dat het 12 uur was en we moesten snel terug. Maar we waren vergeten dat we met de tram waren en die reden niet meer dus moesten we een taxi nemen. Wat er vanaf toen gebeurd is blijft tussen de jongens en de Zweedse dames want dat hebben we afgesproken. Toen we de volgende morgen opstonden was iedereen aanwezig in de sauna behalve ik omdat ik gewoonweg te kapot was. Iemand klopte op mijn deur omdat we moesten ontbijten maar ik was nog in mijn roes en liep zonder schoenen of iets naar beneden waar we 2 minuten te laat waren en push ups moesten doen. Na lekker gegeten te hebben gingen we weg en ik weer mooi slapen in marcel tours J. Eenmaal in Eindhoven aangekomen moesten we eerst tegen het Duitse sterke junioren team waar we van verloren met weet ik niet meer wat. Daarna moest ik ook meedoen met ned. Team waar lowie een bal op zijn hoofd kreeg en afgevoerd werd naar het ziekenhuis met een gat in zijn hoofd. Dus moesten we volop meedraaien met het Nederlands team waar we uiteindelijk gelijk mee speelden tegen het Duitse junioren team. Toen mochten we onszelf gelukkig prijzen en genieten van een dames wedstrijd van Lichtstad tegen Krefeld. Na daarvan genoten te hebben gingen we nog een wedstrijd spelen maar die verliep niet zo goed en verloren we dik. Toen weer slapen en dromen over het weekend wat een top weekend was….

Buddy


Joran Hartkamp

Tien uur in de vroege ochtend was op zaterdag de afgesproken tijd, bij het kantoorgebouw t.o. de IKEA Delft. Gelukkig voor Randy was z’n vader met hem mee, er was verder namelijk geen hond te bekennen! Snel genoeg kwamen ze achter dat het kantoorgebouw toch echt de afgesproken verzamelplaats was en iedereen was er, op nicky na (die we bij de Duitse grens zouden oppikken).

Uiteindelijk op weg naar de Alfred-Henckels Halle in Cronenberg-Wuppertal stuiten we op een 16 km lange file! Waar we dus aardig wat tijd aan kwijt waren, eenmaal door de file heengereden en nicky opgepikt te hebben komen we aan in Wuppertal. Waar Buddy niet erg in vorm bleek te zijn, aangezien hij geen rekening hield met de rest van de escorte en we met 4 auto’s reden waarbij de achterste 2 samengerekend zeker 16x door rood zijn gereden en we aankwamen in de buurt van de Ringelstrasse. Welke aan de andere kant van de stad lag, want we moesten bij de Ringstrasse zijn. Buddy besloot dat hij voortaan de TomTom met z’n pink bedient aangezien z’n vingers te groot zijn om de goede straatnaam in te typen…

Iets over 3 uur aangekomen (om 3 uur zouden we de wedstrijd spelen) hebben we ons gelijk om moeten kleden, zonder warming-up, 5 minuten met de bal rondgetikt en 3 helften gespeeld tegen het Duitse U17 team welke deelneemt aan het EK te Nantes.

Na de wedstrijd niet helemaal hopeloos verloren te hebben, hebben we ons weer in ons trainingspak gehesen en besloten met het hele team zonder begeleiding en 2 auto’s wat te gaan eten. Weer was Buddy de weg kwijt en kon geen restaurant vinden, waarna Huey het initiatief nam om in een maffia toko een lekker grote pizza te gaan eten (welke niemand helemaal opkreeg aangezien we al heel wat broodjes hadden opgegeten, aangeboden door de club Cronenberg).

Eenmaal ruim op tijd terug bij de baan, hebben we genoten van de Champions Leaque wedstrijd R.S. Cronenberg tegen REUS Deportiu welke zoals verwacht werd gewonnen door REUS met 3-0.

Na deze leerzame wedstrijd hebben we ons teruggetrokken in het low-budget hotel, waar het begeleidingsteam aan de bar schoof en de spelers een douche nam en heerlijk gezwommen had.

Rond 12 uur besloten de spelers aan hun nachtrust te beginnen, ondanks dat het begeleidingsteam nog een whisky cola of een gin tonic nam (en geen gin cola Rob!). ’s Nachts is het halve team helaas verontrustend wakker geworden aangezien het begeleidingsteam zich pas om half 4 terug trok naar de veilige hotel kamer. Waarbij door de gangen geschreeuwd werd: “Mijn kamerdeur is open! En de jouwe? Nee? Nou dan wacht ik wel ff hoor!”

Na de volgende ochtend weer vroeg een duik te hebben genomen en genoten te hebben van het Turkse Stoombad hebben we wat ontbeten. Iedereen was om half 9 bij het ontbijt aanwezig, behalve.. DE COACH! Deze schande moest vergeven worden door 10x opdrukken, waar de coach onderuit kwam omdat hij die dag in principe onze tegenstander zou zijn, omdat hij benoemd is tot coach van het NL U17 team. VERADER!

Na het ontbijt zijn we op weg gegaan naar Valkenswaard, om daar 2 wedstrijden te spelen tegen R.C. Brunssum en het NL U17 team, welke allebei voor ons winnend werden afgesloten. Tegen het U17 team wilden we toch wel even doen alsof ze ons aankonden door op 3-1 achterstand te komen, maarja.. achteraf in de tweede helft hebben we toch maar besloten om het team met 3-7 te verslaan. Tussen de wedstrijden door zijn we ook zonder begeleidingsteam op stap geweest. We zijn het centrum van Eindhoven ingegaan, waar we wat gegeten hebben en ruim op tijd weer terugwaren. Elke vorm van penalty werd dit weekend gemist waardoor er 3 spelers moesten opdrukken. Het missen van een penalty tegen een minder team wordt toch wel als schande gezien onder de spelers.

Daniël dacht dat we hem vergeten waren, maar het tegendeel bewees zich na een tip van coach Ewald bij het van der Valk restaurant waar we op de terugweg met het hele team wat zijn gaan eten.

Na het eten zijn we allen naar huis vertrokken.

Daniel Franken en Huey Verbeek
 

Daniel Franken	Huey Verbeek

Zeer vroeg op, voor de zondag morgen!

Na verzameld te heben bij Ikea Delft, zijn we vetrokken naar Salle de Bruckes te Saint Omer!

Eenmaal aangekomen in het mooi boerenlandschap met een sporthal, hebben wij tussen de boerenakkers onze warming up gedaan! Waardoor de plaatselijke boer opkeek van een groep vreemde smurfen.

Aan het einde van de warming up kwam Buddy met het geweldige idee, ‘wie het laatste terug is, is homo’ Dit betekende dus een volle sprint terug naar de sporthal, waardoor de boer weer vreemd opkeek omdat er een ‘homo’ achterop bleef. Ja helaas dat was wederom weer Roy van Dongen.

Na de warming up gedaan te hebben, hebben we authentiek de ‘knop’ weer omgezet!

We hebben vandaag 2 wedstrijden gespeeld in Salle de Bruckes tegen onze leeftijdsgenoten van Saint Omer.

De Haagse spelers hadden een verkeerde indruk van het team uit Saint Omer. Dit was niet verwacht, waardoor de concentratie niet optimaal was.
In de tweede helft hebben we de koppen bijeen gestoken waardoor een eindresultaat was van 8-6 in het voordeel van het team uit Saint Omer.

Na de eerste wedstrijd:

In onze korte broek en ons t-shirtje hebben we genoten van het zomerse weer, onder het genot van de koekjes, van de Haagse koekjes moeder! Nancy Bedankt! (moeder Roy)

Toen zijn we met het team een stukje gaan wandelen om de wedstrijd van hiervoor na te bespreken en de volgende te bespreken.

Ook kevin had nog iets te melden:

Dat hij iets teveel van de Haagse koekjes moeder had mee gesnoept, en ontdekte dat hij er aardig misselijk van was geworden!

Ondanks de misselijkheid van onze keeper moesten we de gouden kooi van de Salle de Bruckes weer in!

In deze wedstrijd leden de Haagse spelers een kleine nederlaag.

Daarna zijn we op weg gegaan naar de Bufallo grill, op het parkeerdek van de Buffalo gril aangekomen zaten Kevin en Carola met zogeheten ‘big smile’ op de achterbank!

Want Ewald Swinkels was weer is aan het zeiken op het rijgedrag van zijn zoon! Hij zou de moestuin van de Buffalo grill ingereden zijn! Maar Bud je bent onze Schumacher!

Op de terugweg zijn we met de vaart erin naar huis gereden en nu zijn we weer bij ikea.

Gegroet,

Daniel en Huey

ROY VAN DONGEN



Zondag 23 september was het zo ver… De wedstrijd in Wilrijk tegen Kon. Modern S.C.W voor de Coupe der Lage Landen.
We verzamelden ’s morgens bij de Ikea om vanuit daar met z’n allen richting Antwerpen te reizen, de jonge jongens in één auto, de coach en veteraan in de andere auto.

Aangekomen in Wilrijk snel omkleden en klaar maken voor de wedstrijd. Na een beetje rondrijden en inschieten op de baan begon de wedstrijd.
Het ging gelijk op, maar al snel trof K. Modern het openingsgoal. Niet veel later kwam de gelijkmaker door een rebound van Roy met hulp van Arnold’s afstandschot. (1-1)

De Belgen maakt het derde goal in deze wedstrijd, gevolgd door een goal van Daniel. (2-2)
Hierna werden nog 2 goals gemaakt door EHRC Marathon. (2-4) Niet lang daarna scoorden de Belgen weer en kregen weer moed in de wedstrijd.

Het laatste doelpunt in de wedstrijd kwam van Huey, waarna de wedstrijd rustig uitgespeeld werd door EHRC Marathon.

Na nog even met ze allen een drankje te doen zijn we weer terug gerezen naar Den Haag e.o.